Mieke en geleidehond Flox op stage in Jessa

ls het mogelijk om als studente met een visuele beperking samen met je geleidehond stage te lopen bij Jessa? Mieke Laporte doet het – samen met Flox - al verschillende maanden op onze dienst ICT. De stage valt niet alleen voor haar mee, ook de collega’s op ICT zien het tweetal bijzonder graag komen. 

De stage van Mieke kadert in haar graduaat programmeren aan Hogeschool UCLL. “Ik heb altijd gedacht: misschien wil ik ooit wel in een ziekenhuis werken. Mijn oudere zus is bijvoorbeeld thuisverpleegkundige, dat zit bij ons wel wat in de familie. En nu kan ik dus mijn stage in Jessa doen. Ik moet zeggen: het is een heel fijne ervaring! Ik ben bezig met de ontwikkeling van een mobiele app waarmee de collega’s van ICT elk apparaat in het ziekenhuis gemakkelijk in een registratiesysteem kunnen stoppen om zo alles vlot te kunnen beheren. Soms is die opdracht wat moeilijk, omdat hier meerdere tools gebruikt worden die ik niet ken en waarmee ik nu dus gaandeweg leer werken. Maar dat hoort erbij en ik heb al veel bijgeleerd.” 

Inzoomen op stukjes

Een app ontwikkelen met een visuele beperking, hoe pak je dat aan? “Ik gebruik vergrotingssoftware en soms wat spraaktechnologie. Eigenlijk vergroot ik het beeld stukje voor stukje. Het feit dat ik nu een app ontwikkel voor een smartphone maakt het net iets moeilijker. Het uittesten doe ik daarom op een laptop.” Manager ICT Lieve Dreesen: “Programmeren kan je vergelijken met een boek schrijven, waarbij Mieke echter nooit het hele overzicht ziet. Ze moet constant schuiven en inzoomen op een klein stukje.” Ook ICT-medewerker Karel Mellen, die Mieke tijdens haar stage begeleidt, is onder de indruk: “Dit is mijn eerste ervaring als stagebeleider en meteen al extra uitdagend, maar dan vooral voor Mieke. Het is helemaal niet voor de hand liggend wat zij doet!” 

Zelfverzekerd door Flox

Vroeger gebruikte Mieke een witte stok. Nu wijkt geleidehond Flox niet van haar zijde. “Ik heb Flox intussen bijna twee jaar. Waarom een geleidehond? Met de witte stok ga je van obstakel naar obstakel en zoek je er dan een weg rond. Flox ziet de obstakels van ver en leidt me er al meteen langs. 

En dat niet alleen. Ze is vooral voor mijn sociaal leven een geschenk. Mensen vragen niet ‘hoe heet je witte stok of hoe oud is ie’ (lacht). Sinds Flox bij me is, spreken mensen me zoveel gemakkelijker aan, ze zorgt meteen voor gespreksstof. Ze helpt me enorm, is altijd bij mij, leidt me naar mijn bureau, de trap, de deur, … Ik voel me gewoon veel zelfverzekerder door haar.

Diversiteit als sterkte

Directeur HR Inge Vanstraelen: “We vinden het super dat we kunnen bijdragen aan Miekes eerste ervaring in het werkveld.

Ons Jessateam is zeer divers, net zoals onze samenleving. We zien dat als een sterkte, het zorgt ervoor dat onze mensen (rechtstreeks en onrechtstreeks) nog meer het verschil kunnen maken voor een patiënt en diens familie.

Ook dat warme, menselijke aspect is in ons Jessa-DNA ingebakken. Niet alleen bij onze zorgmedewerkers maar ook – zoals je hier op ICT merkt – bij medewerkers in een ondersteunende of administratieve rol. We vinden het belangrijk dat letterlijk iedere medewerker zich goed voelt in Jessa.” 

Stoer maar zorgzaam

Hoe is het voor de collega’s op ICT om Flox erbij te hebben? Lieve: “Laat ons zeggen dat je hier vaak een collega onder het bureau van Mieke vindt (lacht). We werken op ICT met heel veel stoere mannen, maar het is echt mooi om te zien hoe zorgzaam iedereen is. Ze nemen Mieke en Flox mee voor de lunch, nodigen haar uit voor een drink, brengen haar daarna tot aan de bus, …

De aanwezigheid van Mieke en Flox geeft in ons team een extra fijne dimensie. Wie kiest om in een ziekenhuis te werken, heeft dat zorgende en dat zie je nu heel sterk. Zo merkte iemand tijdens een drink op dat er een hondenlosloopweide op loopafstand is. De volgende dag stonden er acht collega’s klaar om er met Mieke en Flox na de lunch naartoe te gaan. Iedereen gaat hen echt missen als de stage afloopt!” 

Knuffeltime? 

Al is het knuffelgehalte van Flox bijzonder groot, toch zijn er regels. “Als Flox aan het werk is, heeft ze haar tuig aan en mag ze niet geknuffeld of geaaid worden”, legt Mieke uit. “Ze moet zich dan kunnen concentreren. Ik moet op haar kunnen rekenen. Dat is niet alleen zo in school of op het werk. Ik probeer bijvoorbeeld ook met de bus naar mijn stage te komen. Ik gebruik de app van De Lijn om te weten wanneer en waar ik moet opstappen. Aan de bushalte vraag ik dan nog even of het de juiste bus is.

Flox is getraind om me naar de deur van de bus te leiden en een zitplaatsje te zoeken. Ze doet haar werk prima.” Net als Mieke, die intussen al bijna aan het einde van haar stage is. “Toegegeven, het is in mijn geval wel vermoeiend om fulltime te werken. Maar ik krijg hier een fijne begeleiding en vind echt wel dat het tot nu toe heel goed gegaan is!”

Een kleine update...

Inmiddels is Mieke ook aan de slag als ICT-medewerker in het developmentteam.