Guido Lempens: van medewerker tot vrijwilliger

"De band met het ziekenhuis zal ik altijd blijven voelen"

Ken je hem nog, Guido Lempens? Hoofdverpleegkundige geriatrie, eerst op campus Virga Jesse, later op campus Salvator. Overal graag gezien, altijd goedlachs en zijn volledige loopbaan trouw aan Jessa. En nog steeds! Want sinds zijn pensionering zo’n 5 jaar geleden komt Guido regelmatig als vrijwilliger over de vloer. Zijn expertise delen in het geriatriepanel of corona- en griepvaccins zetten; hij doet het met plezier. 

“Ik studeerde af op 30 juni, op 1 juli startte ik in Virga Jesse en ik ben nooit meer weggegaan uit Jessa”, blikt Guido terug. “Ik was hier graag, was een echt ‘Virga Jesse-mens’, had er mijn vertrouwde stek. Bij de verhuis naar campus Salvator was ik wat bezorgd. Wat bleek: in korte tijd was ik ook een echt ‘Salvator-mens’. De tegenstellingen tussen beide campussen leken groot, maar dat idee strookte totaal niet met de werkelijkheid. We hadden zoveel meer gemeen dan we dachten. 

Guido Lempens: van medewerker tot vrijwilliger

"De band met het ziekenhuis zal ik altijd blijven voelen"

Ken je hem nog, Guido Lempens? Hoofdverpleegkundige geriatrie, eerst op campus Virga Jesse, later op campus Salvator. Overal graag gezien, altijd goedlachs en zijn volledige loopbaan trouw aan Jessa. En nog steeds! Want sinds zijn pensionering zo’n 5 jaar geleden komt Guido regelmatig als vrijwilliger over de vloer. Zijn expertise delen in het geriatriepanel of corona- en griepvaccins zetten; hij doet het met plezier. 

“Ik studeerde af op 30 juni, op 1 juli startte ik in Virga Jesse en ik ben nooit meer weggegaan uit Jessa”, blikt Guido terug. “Ik was hier graag, was een echt ‘Virga Jesse-mens’, had er mijn vertrouwde stek. Bij de verhuis naar campus Salvator was ik wat bezorgd. Wat bleek: in korte tijd was ik ook een echt ‘Salvator-mens’. De tegenstellingen tussen beide campussen leken groot, maar dat idee strookte totaal niet met de werkelijkheid. We hadden zoveel meer gemeen dan we dachten. 

Ieder werkte misschien volgens zijn eigen vertrouwde methode, maar we wilden allemaal zo goed mogelijk zorg dragen voor de patiënt. En ik moet zeggen: ons team is indertijd op campus Salvator bijzonder goed ontvangen. Dat alles maakte dat ik ook daar iedere dag met veel plezier ging werken.”
 

Blij met positief Jessanieuws

Als je het grootste deel van je leven bij één werkgever het beste van jezelf geeft, schept dat een band. “Die band zal ik ook altijd blijven voelen. Lees ik in de krant positief nieuws over Jessa, dan ben ik blij. Minder goed nieuws, dat wringt.” Die blijvende connectie zorgt er ook voor dat Guido nog graag de handen uit de mouwen steekt in ons ziekenhuis. “Ik zit al verschillende jaren in het geriatriepanel. Dat is een panel van zorgverleners, mantelzorgers, ex-patiënten ouder dan 75 jaar en ik dus als ex-medewerker. We overleggen zo’n 5 keer per jaar over een bepaald thema. Zo hebben we bijvoorbeeld al meegewerkt aan de vernieuwde G- anamnese. Een andere keer geven we advies over (dieet)voeding of de toegankelijkheid van het ziekenhuis of gaan we dieper in op een thema zoals: Hoe empathisch omgaan met oudere patiënten zonder betuttelend te zijn?” 


Respect, geen betutteling

Dat laatste past perfect binnen de betrachting een ‘oudervriendelijk ziekenhuis’ te zijn. “Dat is altijd mijn ‘dada’ geweest”, lacht Guido. “We waren er in Jessa mee bezig en dat is verder uitgedeind naar heel Vlaanderen, onder meer via de werkgroep leidinggevenden van de Belgische Vereniging geriatrie en gerontologie, waar ikzelf samen met Mark Saen en Annelies De Vuyst in zetel. Annelies is er medevoorzitter van, iets waar we als ziekenhuis fier op mogen zijn. Ik ben zelf ooit vanuit Jessa naar San Francisco mogen gaan om ideeën op te doen over seniorvriendelijk ziekenhuis. Eigenlijk heb ik mij mijn hele leven mogen uitleven op geriatrie. Zalig! Die insteek ‘seniorvriendelijk ziekenhuis’ blijft voor mij belangrijk. Ouderen verdienen ons respect, moeten meer de regie over hun eigen leven in handen krijgen, zelf beslissen: wat wil ik 
nog en wat niet. Betutteling hoort er niet bij. Een tip? Start als zorgverlener met jezelf voor te stellen en te vragen: ‘hoe wil jij aangesproken worden’.  Zo voelt de patiënt: ze houden hier rekening met mij.”
 

Fijn weerzien

Naast zijn passie voor een seniorvriendelijk ziekenhuis, vindt Guido het ook fijn om iets voor de Jessamedewerkers te kunnen doen. “Toen er tijdens corona via de vereniging van Jessa-senioren een oproep kwam om als verpleegkundige hier medewerkers te komen vaccineren, heb ik niet getwijfeld. Tijdens elke COVID-vaccinatieronde én de griepvaccinatie heb ik vaccins gezet. Ik merkte dat het na verloop van tijd bij de collega’s van Jessa allemaal heel erg begon door te wegen. Dat zoveel mensen het zwaar hebben, dat raakt me! Maar tegelijkertijd deed het toch ook heel veel deugd om zoveel ex-collega’s nog eens terug te zien. Het duurde soms wel iets langer dan gepland want heel wat mensen wilden even een babbeltje slaan (lacht).

Het was voor alle ex-medewerkers die zijn komen vaccineren héél fijn om dit te doen. We kregen zo ook terug het gevoel iets te kunnen betekenen, een gevoel dat er als gepensioneerde toch minder is.”